<<< +:*:+:*:+ L@Dy_TeDdY_Be@r +:*:+:*:+ >>>
:: ก้าวแห่งความแตกต่าง
นี่คงจะเป็นฤดูหนาวที่ 18 ของเรา โห... 18 แล้วเหรอเนี่ย?
งั้นขอย้อนกลับไปในอดีตที่แสนนานและที่เพิ่งจบไปเร็วๆนี้หน่อยละกัน
อนุบาล --> วัยเอ๋อรับประทาน
ตอนเช้า : พ่อแม่ปลุก
ไปโรงเรียน : แทบวิ่งตามรถกลับบ้าน
การเรียน : ปานกลาง
ตอนกลางวัน : นอนหลับกับเพื่อนๆ
ลงโทษ : ไม้เรียว ไม้บรรทัด สารพัดไม้
การบ้าน : ระบายสีเลอะเทอะตามประสาเด็กเอ๋อ
ลายมือ : พออยู่ในเส้นประ
เพื่อน : ก็แค่เล่นน่ะ
ความรัก : PUPPY LOVE แบบเด็กๆ
ตอนบ่าย : ดื่มนม
สิ่งที่ไม่ชอบ : กินยาวัคซีน, ถอนฟันน้ำนม
กิจกรรม : เต้นรำในงานปีใหม่, นางนพมาศ, ดามเยอร์
นิสัย : ร้องไห้เก่ง, เอ๋อ
ประถม --> วัยรักไม่ยุ่ง มุ่งแต่เรียน!
ตอนเช้า : ตื่นเอง
ไปโรงเรียน : เราเกิดมาเพื่อสิ่งนี้! ลุยโลด!~
การเรียน : ดีมากๆ~ อันดับต้นๆของห้อง
ตอนกลางวัน : กินข้าวเสร็จไปแปรงฟันกันเพื่อนๆ
ลงโทษ : สารพัดไม้ + มือหนักๆของครู อั่ก!
การบ้าน : รับผิดชอบเอง! ให้พ่อแม่เซ็นสมุดบันทึกการบ้านทุกวัน!
ลายมือ : สวยเข้าขั้นส่งประกวด
เพื่อน : เริ่มรู้จักคำว่าเพื่อนแท้
ความรัก : ไม่มี แค่ปลื้ม
ตอนบ่าย : ดื่มนม (หนองโพ เหอๆ)
สิ่งที่ไม่ชอบ : ยาเสริมธาตุเหล็ก, ยาฟลูออไรด์, ฉีดยาวัคซีน
กิจกรรม : วงโยธวาทิต, ประกวดคัดลายมือ
นิสัย : ขี้กังวลจนเว่อร์
มัธยม --> วัยปลด-ปล่อย-ปลง
ตอนเช้า : นาฬิกาปลุก + พ่อแม่ปลุก (นาฬิกาอย่างเดียวไม่ได้ผล = ='')
ไปโรงเรียน : เบอๆ ขี้เกียจ...เพื่อนๆวันนี้เรียนไรบ้าง?
การเรียน : ขั้นดี ไม่ได้เลิศหรูอะไรมากมาย เริ่มปลงวิชาที่ไม่ถนัด
ตอนกลางวัน : ตอน ม.ต้น เก็บจานประจำ ตอน ม.ปลาย แทบไม่สน = =''
ลงโทษ : ใบเหลือง (หักคะแนนขั้นอำมหิต)
การบ้าน : ลูกค้าขาประจำรอต้นฉบับจากเพื่อนๆ
ลายมือ : ไม่เรียบร้อยมากแต่ก็อ่านออก
เพื่อน : ยำรวมมิตร (ภาพ)
ความรัก : ก็รักกอล์ฟ-ไมค์ไง! >///<
ตอนบ่าย : ช่วงเข้าฌาน
สิ่งที่ไม่ชอบ : การบ้านที่ต้องทำเป็นผลงาน, การพูดหน้าชั้น
กิจกรรม : ประกวดโครงงานวิทย์ (ม.ต้น), แข่งขันภาษาญี่ปุ่นและอังกฤษ (ม.ปลาย)
นิสัย : ปรับตัวง่าย, เป็นคนสองบุคลิก
ก็ประมาณฉะนี้แล... จะว่าไปแล้วก็จริงอย่างที่ใครๆเขาว่ากันนะว่า
ตอนเป็นเด็กก็อยากรู้สึกเป็นผู้ใหญ่เร็วๆ
แต่พอเป็นผู้ใหญ่ก็อยากกลับไปเป็นเด็กอีกเหมือนเดิม
แต่นั่นก็เป็นแค่ความอยาก ในขณะที่เวลาไม่สามารถย้อนกลับได้
มีแต่จะเพิ่มขึ้นทุกทีๆอย่างไม่หยุดยั้ง จนถึงวันสุดท้ายของชีวิต
เราคงทำอะไรไม่ได้นอกจากเก็บความทรงจำไว้ในใจเราให้นานที่สุด
และนำประสบการณ์นั้นเป็นครูสอนให้เราใช้ชีวิตในอนาคตได้อย่างมั่นคง
นั่นอาจเป็นอำนาจเดียวที่เราจะสามารถใช้เวลาที่เหลือได้อย่างคุ้มค่า
และจะได้ไม่ต้องมานึกเสียดายหรือเสียใจกับสิ่งที่ผ่านมา
หวังว่าก้าวต่อไปของชีวิตนักศึกษาของเรา
จะเป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำอีกช่วงชีวิตหนึ่ง
ถึงเพื่อนๆ ม.6/15'50 แห่ง ร.ย.ว. ทุกคนนะ
เราจะก้าวไปพร้อมกัน ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้เดินเคียงข้างกันอีกเหมือนอย่างเคย
แต่เค้าเชื่อว่าวันเวลาไม่ได้เป็นสิ่งที่ทำให้พวกเราแยกจากกันอย่างเดียว
แต่มันจะทำให้พวกเราเห็นความสำคัญกันมากขึ้นยามห่างไกล
...รักเพื่อนๆทุกคนจากใจจริง...
-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
P.S. --> เพื่อนๆคนไหนอยากให้ไปเม้นท์ hi5 ก็บอกที่อยู่มา เค้าแวะไปแน่นอนจ้ะ ^^
P.S. --> ตั้งใจอ่านหนังสือกันนะเพื่อนๆ ขอให้ได้เรียนคณะและมหา'ลัยที่ชอบทุกคน สาธุ! >.<
